vasilakos exapostaseos  bronx delivey2

    

 

 

ΔΙΑΦΟΡΑ
Typography

Σε στυλ(η)...να μην ξεχνιόμαστε: Τεύχος 25!

Σε στήλη...για να μην ξεχνιόμαστε, τα γράφουμε, τα μοιραζόμαστε κι αναρωτιόμαστε!

Καρδιτσιώτικη παροικία ετοιμάζεται στα γειτονικά Τρίκαλα και τον Αίολο. Η νεοφώτιστη στη Β’ Εθνική ομάδα έχει ρίξει τα δίχτυα της, όχι απλά στην πόλη μας αλλά ειδικότερα στον ΑΣΚ. Ο προπονητής Χάρης Φόρος άλλωστε έχει θητεύσει στην ομάδα για δύο χρόνια (2014-16) και γνωρίζει καλά τις δυνατότητες συγκεκριμένων αθλητών. Ο Χρήστος Ζωιτσάκος έχει ήδη αποκτηθεί από τους Κυανέρυθρους ενώ βολιδοσκοπείται και ο Κώστας Παππάς. Δε σας φτάνουν δύο; Τότε κοιτάξτε και λίγο πιο ψηλά, στις θέσεις 4-5...χωρίς να εννοούμε τον Θοδωρή Τεπετίδη που ανακοινώθηκε και επίσημα (εξάλλου δεν είναι Καρδιτσιώτης, απλά θήτευσε στον ΑΣΚ).

Από ΑΣΚ πάντως δεν ψωνίζει μόνο ο Αίολος αλλά και η έτερη Τρικαλινή ομάδα της Β’ Εθνικής. Οι Ίκαροι που κινούνται εντυπωσιακά στο μεταγραφικό παζάρι, έχουν κλείσει τον Λεωνίδα Τριανταφύλλου και με την προσθήκη του πάλαι ποτέ «Κυανόλευκου» Γιάννη Παπαχρήστου που προηγήθηκε, βλέπουμε τον ανταγωνισμό να αυξάνεται στον «κάμπο», με τη συμμετοχή στη συγκεκριμένη κατηγορία και της Νίκης Βόλου (ο Γ.Σ. Φαρσάλων φαίνεται ότι δε θα δηλώσει συμμετοχή στην κατηγορία). Εδώ να αναφέρουμε ότι δύο ακόμη αθλητές του ΑΣΚ που υπήρξαν συμπαίχτες τη σεζόν που μας πέρασε, θα είναι εκ νέου συμπαίχτες αλλά σε άλλη ομάδα. Αυτή είναι η Καλαμάτα (Γ' Εθνική) και μιλάμε για τους Γιώργο Νάκη και Σπύρο Σαλάι.

Μιας που μιλήσαμε για ΑΣΚ δε θα κουραστώ να επαναλαμβάνω ότι και φέτος η ομάδα που θα εκπροσωπήσει για 4η διαδοχική σεζόν την περιοχή μας στην Α2 Εθνική κατηγορία, θα δομήσει ένα ανταγωνιστικό σύνολο. Πολλοί είναι εκείνοι που ρωτούν για το μέλλον της ομάδας και για το γεγονός ότι ακόμη δεν παρατηρείται κινητικότητα σε ό,τι αφορά τη συγκρότηση του έμψυχου δυναμικού. Στον ΑΣΚ προτεραιότητα έχει για άλλη μία χρονιά η διοικητική στιβαρότητα και φυσικά η αυτάρκεια-φερεγγυότητα σε όλα τα επίπεδα. Είναι πολύ σημαντικό σε εποχές όπου τα «πιστόλια» πάνε σύννεφο, να δίνεις το λόγο σου σε έναν αθλητή και να του καταβάλεις τα συμφωνηθέντα. Αυτό έκαναν οι Κυανόλευκοι ανέκαθεν και αυτό σκοπεύουν να πράξουν και φέτος. Γι’ αυτό άλλωστε έφτασαν σε σημείο παίχτες από όλη την Ελλάδα να αυτοπροτείνονται στον Καρδιτσιώτικο Σύλλογο. Με τη διοικητική διεύρυνση αλλά και τη σφυγμομέτρηση των δεδομένων της κατηγορίας, θα έρθουν και οι πρώτες ανακοινώσεις. Ακόμη το τοπίο είναι «θολό» στην Α2, κανείς δεν ξέρει πόσες ομάδες θα δηλώσουν συμμετοχή και από τις μέχρι τώρα κινήσεις, καμία δε φαίνεται να βάζει το χέρι βαθιά στην τσέπη. Και πώς να το κάνει εξάλλου, από τη στιγμή που η πανδημία θα έχει ξανά τον τελευταίο λόγο σε ό,τι αφορά τον τρόπο διεξαγωγής ή μη της προσεχούς αθλητικής σεζόν. Ο ΑΣΚ παρακολουθεί διακριτικά τις εξελίξεις είναι σε επαφή με παίχτες από το υπάρχον ρόστερ και όχι μόνο (στο «κάδρο» υπάρχουν αθλητές με βαθμό συγγένειας -ακόμη- με παίχτες του υπάρχοντος ρόστερ) και όλα θα δρομολογηθούν την κατάλληλη στιγμή. Για τους βιαστικούς, πάντως, μπορώ να πω ότι ένας παίχτης στη front line που θήτευσε με επιτυχία στον ΑΣΚ και στην Α2, είναι προ των πυλών να επιστρέψει...Από Βορρά μεριά…

Αφού μιλήσαμε για «θολότητα», πάμε και προς Παλαμά μεριά…Ούτε φωνή, ούτε ακρόαση από τους Τιτάνες αλλά και από τον νεοσύστατο ΓΑΣΠ. Όσο για τους Τιτάνες, το Σύλλογο που από το 2012 μέχρι σήμερα κινείται μεταξύ Β’ και Γ’ Εθνικής, οι μέρες είναι αρκετά κρίσιμες. Η συζήτηση για την επόμενη ημέρα δεν έχει αποφέρει κανένα αποτέλεσμα και ακόμη αναζητούνται τα πρόσωπα που θα τραβήξουν μπροστά για να ηγηθούν της νέας προσπάθειας. Μέχρι στιγμής λύση δεν υπάρχει και σε αντίθεση με τα προηγούμενα χρόνια όπου υπήρχαν άνθρωποι να «τρέξουν» στην κοινωνία του Παλαμά για πόρους και οργάνωση, η ιστορική ομάδα δεν έχει καταφέρει να προσελκύσει συγκεκριμένο διοικητικό ενδιαφέρον. Στο «κάδρο» βρίσκεται και η πιθανότητα απορρόφησης του έτερου συλλόγου της περιοχής, ώστε με συσπείρωση δυνάμεων και δυναμική στα τμήματα υποδομής να χαραχθεί η νέα σελίδα. Βέβαια, η ελπίδα πεθαίνει πάντα τελευταία και στους Τιτάνες έχουμε δει αρκετές φορές ανατροπές της τελευταίας στιγμής και αλλαγή δεδομένων στον ορίζοντα.

Ευκαιρία θα ήταν όμως για τον Παλαμιώτικο Σύλλογο ο Λευτέρης Χαντζιάρας. Με νωπό ακόμη το «διαζύγιό» του από τον Γ.Σ. Αμπελώνα, οι Τιτάνες θα μπορούσαν να κάνουν μία νέα αρχή με τον νεαρό προπονητή, με τον οποίο έφτασαν για πρώτη φορά να συμμετέχουν στη Β' Εθνική αλλά και σε αμέτρητες επιτυχίες με τα γυναικεία τμήματα υποδομής. Κι επειδή η ζωή κύκλους κάνει, θα ήταν και μία...εξιλέωση για τον Παλαμιώτη προπονητή που είχε αποχωρήσει από επικεφαλής της αντρικής ομάδας το Νοέμβριο του 2014, δύο περίπου μήνες μετά το παρθενικό ταξίδι στη Β' Εθνική και τη συνέχιση του επιτυχημένου έργου του.

Σε κάθε περίπτωση, η φετινή Γ’ Εθνική είναι από μόνη της αινιγματική. Μόλις από 11 ομάδες απαρτίζεται ο 4ος Όμιλος, αριθμός που συγκρίνεται μόνο με τοπικό πρωτάθλημα! Και μάλιστα από τις 11 ομάδες, Αναγέννηση και Τιτάνες έχουν να βάλουν…από κάτω τέσσερις, αφού από την 8η θέση και κάτω, προβλέπεται υποβιβασμός στις τοπικές κατηγορίες. Εδώ να επαναλάβουμε ότι την Αναγέννηση πολύ δύσκολα έως απίθανα θα την απασχολήσει η υπόθεση υποβιβασμού. Τουναντίον, με 1-2 κινήσεις που αναμένονται ακόμη στη ρακέτα, οι Κιτρινόμαυροι φαντάζουν ως φαβορί για τη Β’ Εθνική. Φέτος δε, η ΑΣΑ έχει κάνει και σε άλλους τομείς βήματα προόδου. Δεν έχει μόνο ένα πολύ ικανό ρόστερ για τα δεδομένα της κατηγορίας, αλλά και ένα marketing project που δεν το είχαμε δει παλαιότερα στο τμήμα καλαθοσφαίρισης. Η Αναγέννηση BC βγήκε στην αγορά με χορηγικό πλάνο και ήταν ένα αναγκαίο βήμα προκειμένου να κερδίσει τη δική της θέση στο επιχειρηματικό γίγνεσθαι της περιοχής, αναζητώντας με μεγαλύτερη αξιοπιστία, επαγγελματική προσέγγιση και ανταποδοτικότητα υποστηρικτές. Όλα αυτά την ώρα που το σίριαλ της αλλαγής σκυτάλης στον ερασιτέχνη είχε αίσιο τέλος και η νέα διοίκηση του κ. Παπαδημητρίου δείχνει πρόθυμη να στηρίξει και το μπασκετικό τμήμα, σε συνεργασία με τα μέλη της διοικούσας του επιτροπής.

Αρχίζει και ξεκαθαρίζει το τοπίο στον Γ.Σ. Σοφάδων. Φαίνεται ότι ο κύκλος των ανανεώσεων έχει κλείσει, με μοναδική εκκρεμότητα αυτή του Χρήστου Βούλγαρη. Από τη στιγμή που ο Σκούμας επαναπατρίστηκε (Κάδμο), ο Γεωργάκης…θέλει να τον μιμηθεί (κοιτάζει προς ΑΕΛ), μόνο ο Καρδιτσιώτης φόργουορντ απομένει στον «αέρα» σε σύγκριση με τον περυσινό ρόστερ. Η ανανέωση με τον Σφέικο ήταν κίνηση-ματ και έδειξε ότι η διοίκηση έχει τον τρόπο να κερδίζει παίχτες. Σε ό,τι αφορά τον Βούλγαρη, ο αθλητής ανήκει στον Ολυμπιακό Καρδίτσας, αλλά αυτό δεν αποτελεί εμπόδιο για τα μελλοντικά του σχέδια. Τα πάντα εξαρτώνται από τη διάθεση του ίδιου αλλά και του ΓΣΣ, την ώρα που σίγουρα εξετάζονται εκατέρωθεν εναλλακτικές επιλογές, χωρίς φυσικά να σημαίνει αυτό ότι δεν πρόκειται το θέμα να έχει προσεχώς θετική έκβαση και ο 25χρονος φόργουορντ να παραμείνει κάτοικος Σοφάδων.

Με τις μέχρι τώρα κινήσεις του, ο ΓΣ Σοφάδων θα είναι και φέτος διεκδικητής των πλέι-οφ. Ίσως μάλιστα με μεγαλύτερες αξιώσεις, αν το αγωνιστικό παζλ συναρμολογηθεί το ίδιο δυναμικά με τον τρόπο που ξεκίνησε. Σίγουρα στην επερχόμενη Α1 ΕΣΚΑΘ βλέπουμε από τον 1ο Όμιλο την Ανόρθωση να κινείται εντυπωσιακά, όμως και οι Σοφαδίτες διαθέτουν ποιοτικούς και έμπειρους παίχτες για να κάνουν πρωταθλητισμό. Σε αυτό το σημείο, άπαντες αναμένουμε την εξέλιξη της πιθανής συγχώνευσης Αιόλου Τρικάλων – ΑΟΤ. Εάν τελεσφορήσουν θετικά οι συζητήσεις, τότε βγαίνει από τη μέση ένα ακόμη δυνατό όνομα από την κατηγορία και μάλιστα έχοντας ήδη πραγματοποιήσει κάποιες μεταγραφές και ανανεώσεις (Τσέτης, Πελίγκος, Γκαντιάς). Μένει να δούμε εάν θα ακολουθήσουν οι συγκεκριμένοι παίχτες στη Β’ Εθνική (όπως και όσοι ακόμη δεν έχουν ανακοινωθεί πχ Λεπενιώτης, Φούντας) ή αν θα αναζητήσουν τον επόμενό τους σταθμό σε άλλη μπασκετική στέγη.

Στην Α2 ΕΣΚΑΘ, τη σκυτάλη από τον Ολυμπιακό Καρδίτσας στην έντονη κινητικότητα μεταξύ των συμμετεχόντων ομάδων του νομού, πήρε ο Γ.Σ. Μουζακίου «Γ. Πασιαλής». Οι Κιτρινόμαυροι ολοκληρώνουν σιγά-σιγά το σχεδιασμό τους για το ρόστερ, εκεί όπου ουσιαστικά απομένει η διευθέτηση της κάλυψης στη θέση «5». Υπάρχουν ήδη αθλητές που ανήκουν στο δυναμικό του Συλλόγου και δύνανται να αγωνιστούν στην front line και έτσι ο χρόνος είναι με το μέρος της ομάδας του Στέφανου Μπελάγια αφού δεν υπάρχει άμεση ανάγκη. Ο στόχος είναι να αποφευχθούν όσο το δυνατόν νωρίτερα «περιπέτειες» υποβιβασμού σε μία δύσκολη χρονιά που έρχεται (θυμίζουμε ότι υποβιβάζονται ΤΟΥΛΑΧΙΣΤΟΝ 5 από τις 11 ομάδες) και να υπάρχει μεγαλύτερη άνεση τα επόμενα χρόνια, όταν δηλαδή έλθει η «εξομάλυνση» στις προκηρύξεις και θα προβλέπεται υποβιβασμός μιας, το πολύ δύο ομάδων (αντί για 5). Όσο για τη ρακέτα του ΓΣΜΠ, υπάρχουν πιθανότητες ακόμη και…εσωτερικής μεταγραφής που θα συμπληρώσει άρτια τους υπάρχοντες παίχτες στις θέσεις 4-5, προσδίδοντας έξτρα δυναμική.

Σα να κερδίζει έδαφος ο Παναγιώτης Φασούλας για την επόμενη ημέρα της ΕΟΚ. Μάντεις δεν μπορούμε να γίνουμε, σίγουρα όμως το γεγονός ότι συσπείρωσε τόσες παλαιές δόξες του αθλήματος που μας χάρισαν αμέτρητες επιτυχίες και κατέστησαν το μπάσκετ εθνικό μας σπορ, αποτελεί μια πρώτη μεγάλη νίκη. Μια διακαής διάθεση για αλλαγή και για επιστροφή του αθλήματος στις ράγες του. Πλέον, όχι μόνο βετεράνοι σούπερ σταρ τάσσονται δημόσια στο πλευρό του, αλλά βλέπουμε και παράγοντες να πράττουν το ίδιο. Η «αράχνη» κάνει «σαφάρι» σε όλη την Ελλάδα, βρίσκεται διαρκώς σε επαφές με ανθρώπους του χώρου, καταγράφει παθογένειες, αναζητεί λύσεις και συνεργασίες για να κλείσει ένας κύκλος παρατεταμένης στασιμότητας και να επανέλθει το μπάσκετ εκεί που του αξίζει. Η σύμπλευση του προέδρου της ΕΣΚΑΒΔΕ, Κώστα Νικάκη με την παράταξη Φασούλα και η πρόσφατη συνάντηση με τον πρόεδρο της ΕΚΑΣΚΕΜ, Αντώνη Παπαγιαννούλη δείχνουν πλέον ότι και κάποιες Ενώσεις αλλάζουν ρότα για το καλό του αθλήματος. Θα μου πείτε, πώς αλλάζουν αν μείνουν τα ίδια πρόσωπα στην Ομοσπονδία; Και σας απαντώ: Όταν τα πρόσωπα δεν είναι υποχείρια των υψηλά ιστάμενων, τότε και μπορούν να αλλάξουν τα πράγματα και έχουν τη γνώση και την εμπειρία να το πράξουν. Μια λέξη-κλειδί επίσης είναι η ΔΙΑΦΑΝΕΙΑ.

Παρακολουθώ το τοπικό μπάσκετ, σε όλες τις κατηγορίες του, σε όλα τα αναπτυξιακά πρωταθλήματα εδώ και εννέα χρόνια ανελλιπώς. Το έχω βιώσει από πολλές και διαφορετικές ιδιότητες, έχω συνομιλήσει με διοικητικούς παράγοντες, προπονητές, αθλητές. Άπαντες αναζητούν φυσικά την καλύτερη έκδοση του προϊόντος, την καλύτερη απόδοσή του. Και φέτος, όλοι έχουν δείξει κατανόηση στο θέμα του μεγάλου αριθμού ομάδων που υποβιβάζονται στην Α1 και Α2 ΕΣΚΑΘ. Άπαντες αντιλαμβάνονται ότι δεν μπορεί να γίνει αλλιώς, αν θέλουμε να δούμε τα επόμενα χρόνια (αν όχι του χρόνου κιόλας) να έρθει η εξομάλυνση των κατηγοριών και μαζί με την κανονικότητα, να επιστρέψουν και οι προκηρύξεις που θα περιλαμβάνουν υποβιβασμούς μίας, το πολύ δύο ομάδων σε κάθε Όμιλο των πρωταθλημάτων (αντί για 5 που καθιστά εξοντωτική την προσπάθεια κάθε ομάδας για σωτηρία). Ωστόσο, τόσες πολλές ομάδες να υποβιβάζονται και ηλικιακό όριο συμμετοχής δεν μπορούν να συνυπάρχουν σε τέτοιους καιρούς. Οι περιστάσεις και ο μεγάλος αριθμός ομάδων που προβλέπεται να υποβιβαστούν, οδηγεί τα Σωματεία στο να κάνουν, θέλοντας και μη, πρωταθλητισμό για να σωθούν. Και για να σωθεί η χρονιά με τέτοια δεδομένα, πολύ δύσκολα μπορείς να δομήσεις ρόστερ χωρίς έμπειρους αθλητές, χωρίς παίχτες που να μπορούν να υποστηρίξουν το επίπεδο και τον ανταγωνισμό που δημιουργείται. Σε προηγούμενη στήλη, επισήμανα τη δυσκολία συγκρότησης ρόστερ με περιορισμό ηλικίας, σε μία περιοχή όπως η Θεσσαλία όπου τα δημογραφικά στοιχεία είναι δραματικά. Οι νεαροί αθλητές εκλείπουν, ενώ οι περισσότεροι, όταν φτάσουν στην ηλικία των 18, αποδημούν (είτε για σπουδές, είτε για εξεύρεση εργασίας). Ειδικά για τις ομάδες που δε βρίσκονται κοντά σε πόλεις με αυτάρκεια στην αγορά εργασίας ή ακόμη και σε κέντρα σπουδών, η εξασφάλιση νεαρών αθλητών είναι αδύνατη. Πολλώ δε μάλλον όταν οι φετινοί σχεδιασμοί των ομάδων γίνονται υπό την απειλή της πανδημίας του κορωνοϊού και που η ανάγκη για προστασία και ελαστικότητα σε τέτοιους περιορισμούς είναι μεγάλη. Η λύση, ειδικά φέτος, δεν είναι στο να μην έχουν τα σωματεία δικαίωμα να περιλαμβάνουν στην 12αδα περισσότερους από πέντε παίκτες τριάντα δύο έτους και άνω. Εφόσον επιθυμείται η πραγματική πρόοδος του αθλήματος και η προώθηση των νεαρών αθλητών, υπάρχουν λύσεις και μάλιστα πιο εύκολες και πιο πρακτικές στην εφαρμογή τους. Μία από αυτές είναι για παράδειγμα η υποχρεωτική χρησιμοποίηση τουλάχιστον ενός αθλητή κάτω των 20 ετών στην 5άδα. Εφόσον αυτός ο αθλητής τραυματιστεί ή αντικατασταθεί για οποιονδήποτε λόγο, τότε θα πρέπει να αντικατασταθεί εκ νέου από αθλητή κάτω των 20 ετών. Με αυτό τον τρόπο, εξασφαλίζεται η συμμετοχή σε όλη τη διάρκεια του αγώνα, τουλάχιστον ενός αθλητή κάτω των 20 ετών. Ας μη γελιόμαστε, οι περισσότεροι προπονητές επέλεγαν να ρίξουν στο παρκέ αθλητές για μερικά δευτερόλεπτα (ιδίως σε μεγαλύτερες κατηγορίες) απλά και μόνο για να μην έχουν κυρώσεις, γνωρίζοντας πως δύσκολα θα ρισκάρουν ικανοποιητική συμμετοχή νεαρού αθλητή, ιδίως σε κρίσιμα ματς.

Φυσικά αυτό αποτελεί ένα απλό παράδειγμα και άνετα οι αρμόδιοι έχουν τη δυνατότητα να σκεφτούν πολλές, εναλλακτικές λύσεις (ας πούμε την αύξηση των 32άρηδων από 5 σε 6, όπως στην Basketleague που επιτρέπονται λ.χ. 6 ξένοι και 6 Έλληνες στην αποστολή). Τονίζω όμως ξανά, ότι με τη δομή που έχουν φέτος τα πρωταθλήματα, είναι ακόμη πιο δύσκολο για τις ομάδες και τους προπονητές να δώσουν χρόνο συμμετοχής σε νεαρούς αθλητές, αφού για να σωθεί η παρτίδα χρειάζονται άθλοι. Δε θα υπήρχε καμία αντίρρηση να υφίστανται τέτοιοι περιορισμοί, εάν και οι προκηρύξεις περιλάμβαναν υποβιβασμό λιγότερων ομάδων, για να είναι και οι προπονητές (αλλά και οι παίχτες) πιο απελευθερωμένοι και να χρησιμοποιούν περισσότερο και χωρίς δεύτερες σκέψεις, τους νεαρούς τους αθλητές. Ποια ομάδα δε θα ήθελε άλλωστε να έχει στη διάθεσή της νέους αθλητές που συνάμα δε θα στοιχίζουν οικονομικά. Ακόμη και να είχαν, όμως, πώς να τους κρατήσουν (ιδίως στις τοπικές κατηγορίες) όταν οι «σειρήνες» από υψηλότερες κατηγορίες ηχούν και η αναζήτηση αλλαγής επιπέδου είναι (θεμιτός και φυσιολογικός) στόχος για κάθε νέο παιδί. Όσο για της δημοσιευμένες προκηρύξεις, αυτό σίγουρα δεν αποτελεί εμπόδιο καθώς έχουμε παρατηρήσει τα προηγούμενα χρόνια τη διοργανώτρια αρχή να εκδίδει συμπληρωματικές προκηρύξεις προβαίνοντας σε αναγκαίες αλλαγές λίγο πριν την έναρξη των πρωταθλημάτων. Σε τελική ανάλυση, προβληματισμό προκαλεί ότι ένας νεαρός αθλητής δεν μπορεί να…βάλει κάτω έναν 30άρη, έναν 40άρη και το γεγονός ότι περνάει ακόμη η μπογιά τους (όχι απλά περνάει, κάνουν και τη διαφορά αναβαθμίζοντας το προϊόν) δείχνει ότι η λύση πρέπει να αναζητηθεί κάπως αλλιώς.

Αντί επιλόγου:

 

e-max.it: your social media marketing partner

mbgif2

 giovannis final orizontio 1

  

  joinbanner2

bronx delivey1

 

 

 

!-- Go to www.addthis.com/dashboard to customize your tools -->