night monimo  vasilakos after xristougena1  

 

 

  

ΑΡΘΡΑ
Typography

Του Ηλία Κολοβού, συνταξιούχος


Η διπλωματία κινείται πάνω στην άμμο. Χαρακτηρίζεται από διαρκείς εναλλαγές, πρόσκαιρες, ή σταθερές συμμαχίες, πάντα με γνώμονα το συμφέρον. Ηθική διάσταση δεν υπάρχει, αυτή περιορίζεται σε επίπεδο ατόμων. Η χώρα μας ποτέ δεν είχε σταθερό διπλωματικό προσανατολισμό και εξωτερική πολιτική, πέραν του «ανήκομεν εις την Δύσιν». Εξ ου και οι ήττες που έχει υποστεί (π.χ. Κυπριακό). Χρειάζεται όραμα, εμπειρία, ομοψυχία και κυρίως μακροπρόθεσμο σχεδιασμό, πέρα από μικροπολιτικά συμφέροντα.
Η προηγούμενη κυβέρνηση ΣΥΡΙΖΑ στα χρόνια της διακυβέρνησής της κινήθηκε στη βάση της πολυδιάστατης πολιτικής στο εξωτερικό, με τακτικές κινήσεις συμμαχιών και παρεμβάσεων, όπως η σύνοδος του Νότου, η σύνοδος των Βαλκανίων και η σύνοδος της Μαύρης Θάλασσας, δημιουργώντας συνθήκες ευνοϊκές για τη χώρα και ταυτόχρονα διατηρώντας σταθερούς διαύλους επικοινωνίας με τις εμπλεκόμενες χώρες. Παράλληλα εγκαινίασε μια πολιτική σε παγκόσμιο επίπεδο, που ποτέ άλλοτε δεν είχε η χώρα, κάτι που διαπιστώνεται από τον συνεχή διπλωματικό πυρετό του υπουργείου εξωτερικών και τις διαρκείς επαφές και επισκέψεις ηγετών, τόσο των μεγάλων δυνάμεων, όσο και των μικρότερων χωρών. Παράλληλα δημιούργησε διπλωματικές συμμαχίες με τις γειτονικές χώρες στην προσπάθεια να αντιμετωπίσει την τουρκική επιθετικότητα. Η συμφωνία των Πρεσπών, αφ’ ενός έκλεισε ένα μέτωπο, αφ’ ετέρου η Βόρεια Μακεδονία προστατεύεται εναερίως από τις ελληνικές ένοπλες δυνάμεις. Η κυβέρνηση ΣΥΡΙΖΑ απέδειξε ότι η στρατηγική της ήταν η προάσπιση των συμφερόντων της χώρας, μη αναλογιζόμενη το πολιτικό κόστος, γιατί είχε πολιτικό κόστος ιδιαίτερα στη συμφωνία των Πρεσπών, από τις κραυγές και την αμετροέπεια κυρίως της Ν.Δ.. Στους μήνες διακυβέρνησης της ΝΔ ταχύτατα η πολιτική αυτή απεμπολήθηκε και επιστρέψαμε στην πολιτική της αδράνειας, με εξόφθαλμα ορατές τις συνέπειες.
Το πρώτο κρούσμα παρατηρήθηκε στην ψηφοφορία για την ανάδειξη του προεδρείου του Ευρωπαϊκού Κοινοβουλίου και στην φημολογούμενη αντίδραση του κ. Μητσοτάκη στην πρόταση του κ. Ε. Μεϊμαράκη να ψηφίσουν οι ευρωβουλευτές της ΝΔ ως αντιπρόεδρο τον Δ. Παπαδημούλη, ο οποίος χαίρει εκτίμησης από όλες τις πολιτικές ομάδες του Ευρωκοινοβουλίου.
Στη συνέχεια η αντίδραση της ΝΔ στην άρνηση της Γαλλίας, κυρίως να συναινέσει στην έναρξη διαπραγματεύσεων με τη Βόρεια Μακεδονία προκειμένου να ενταχθεί στην Ε.Ε., ήταν χλιαρή έως ανύπαρκτη. Εδώ πρέπει να σημειωθεί η νοοτροπία ορισμένων στελεχών της ΝΔ, όπως βουλευτής της που δήλωσε ότι είναι προτιμότερο στα μελλοντικές εκλογές της Βόρειας Μακεδονίας, να κερδίσει το αντιπολιτευόμενο εθνικιστικό κόμμα παρά το κόμμα του Ζάεφ. Δηλαδή να κερδίσουν αυτοί που οικειοποιήθηκαν τον πολιτισμό της αρχαίας Μακεδονίας, δηλώνουν απόγονοι του Αλεξάνδρου και είχαν αλυτρωτικές βλέψεις σε βάρος της χώρας μας και επιπλέον να βυθιστεί η μικρή γείτονα στο χάος, αφού οι εκεί εθνικιστές δηλώνουν ότι θα καταργήσουν την συμφωνία των Πρεσπών. Πώς μπορεί να χαρακτηριστεί μια τέτοια θέση;
Ο υπουργός εξωτερικών κ. Ν. Δένδιας δήλωσε ότι η κυβέρνηση γνώριζε από τα μέσα του περασμένου Ιούλη, ότι κυοφορείται το μνημόνιο Τουρκίας – Λιβύης, ώσπου αυτό να επισημοποιηθεί μήνες αργότερα. Τι έπραξε η Ελληνική Κυβέρνηση; Απολύτως τίποτα. Αδράνεια. Τα αποτελέσματα συνιστούν μια νίκη του Ερτογάν ένα αδικαιολόγητο αιφνιδιασμό της Ελληνικής κυβέρνησης, περιθωριοποίηση της χώρας στη πρόσφατη σύνοδο του Βερολίνου, όπου δεν συμμετείχε καν έστω και ως παρατηρητής, για ένα θέμα που άπτεται ευθέως των κυριαρχικών μας δικαιωμάτων και επιπλέον σηματοδοτεί περαιτέρω κλιμάκωση της τουρκικής θρασύτητας, στα όρια της άμεσης σύμφωνα με ορισμένους, εμπλοκής με την Τουρκία.
Η εγκατάλειψη των συνόδων του Νότου και των Βαλκανίων είχε ορατά αποτελέσματα, όπως το φλέρτ του Βούλγαρου πρωθυπουργού με τον Ερτογάν, εγκαταλείποντας μια σταθερή πολιτική με μικρές διακυμάνσεις, που είχε εγκαινιάσει πριν 45 χρόνια ο τότε πρωθυπουργός Κ. Καραμανλής με τον ηγέτη της Λ.Δ. της Βουλγαρίας Τ. Ζίφκοφ. Επίσης η αμφιλεγόμενη στάση της Ιταλίας, που ακολουθεί την πολιτική «πατώ σε δυο βάρκες» στο Λιβυκό και οι διαρροές, έστω και αν διαψεύσθηκαν, ότι η Τουρκία θα συνεργαστεί με την Ιταλία για γεωτρήσεις στο θαλάσσιο χώρο που προσδιορίζεται από το παράνομο μνημόνιο Τουρκίας – Λιβύης. Στην προηγούμενη διάσκεψη του Παλέρμου για το Λιβυκό η Ελλάδα συμμετείχε ενεργά το 2018. Ανησυχία επίσης προκαλεί το γεγονός ότι η Ρωσία θα αναγνωρίσει το ψευδοκράτος της Βόρειας Κύπρου, έστω αν η Ρωσία το διέψευσε. Αυτό όμως σημαίνει, για τη διπλωματία ότι το θέμα έπεσε στο τραπέζι. Ο Έλληνας πρωθυπουργός δήλωσε ότι η Τουρκία είναι διεθνώς απομονωμένη και μάλλον είχε κατά νου τη χώρα μας αφού τα γεγονότα τον διαψεύδουν, η Τουρκία όχι μόνο δεν είναι απομονωμένη, αλλά είναι κύριος παίκτης στην νοτιοανατολική Μεσόγειο μαζί με τις ΗΠΑ, Ρωσία, Γερμανία. Ο κ. Μητσοτάκης δήλωσε επίσης ότι θα προβάλλει βέτο στην ΕΕ για το μνημόνιο Τουρκίας – Λιβύης. Έστω δεκτό αλλά όταν φτάνεις στο βέτο σημαίνει ότι έχεις εξαντλήσει το οπλοστάσιό σου. Η ελληνική κυβέρνηση έχει οπλοστάσιο?
Ο πρωθυπουργός στο πρόσφατο ταξίδι του στις ΗΠΑ προσδιόρισε επακριβώς την εξωτερική πολιτική της κυβέρνησης του, την απουσία από τα τεκταινόμενα που αφορούν τη χώρα. Η αμηχανία του μπροστά στον πρόεδρο των ΗΠΑ, η ατολμία του να προβάλλει και να διεκδικήσει τα συμφέροντα της χώρας, ερχόμενος ενδεχομένως σε διάσταση με την πολιτική Τράμπ, που δηλώνει ένθερμος φίλος του Ερτογάν, δεν δείχνουν ένα στιγμιαίο ατόπημα αλλά δυστυχώς συστατικό στοιχείο της πολιτικής του. Η απαράδεκτη δήλωση του ότι επικροτεί τη δολοφονία του Ιρανού στρατηγού Σουλειμανί, on camera, παραλίγο να δημιουργήσει διπλωματικό επεισόδιο με το Ιράν, οι σχέσεις του οποίου με τη χώρα μας ήταν πάντα πολύ καλές.
Πως μπορούν να χαρακτηριστούν τα πιο πάνω? Είτε δεν έχει επίγνωση των κινδύνων (γεγονός απίθανο) είτε δεν έχει το σθένος και την πολιτική ικανότητα να αντιμετωπίσει τα προβλήματα. Αν ισχύει το δεύτερο τότε βρισκόμαστε στο ιστορικό σημείο της διαφαινόμενης στρατηγικής ήττας της χώρας, με απρόβλεπτες συνέπειες, με την αγαστή αρωγή των συστημικών ΜΜΕ, που μόνο νίκες βλέπουν στον ορίζοντα, όταν σου χτυπάνε φιλικά την πλάτη και περιορίζονται οι σύμμαχοι στα ευχολόγια και τις παροτρύνσεις να τα βρούμε με την Τουρκία, δηλαδή να της παραχωρήσουμε τα οικόπεδά μας. Κατά τα άλλα η προβολή της συνάντησης του πρωθυπουργού με επίδοξο φυτευτό «πρόεδρο» της Βενεζουέλας, τον κύριο τίποτα στο Νταβός, τη στιγμή που η Α. Μέρκελ και ο Ερτογάν στην Κωνσταντινούπολη συζητούσαν μεταξύ των άλλων και για την τύχη της χώρας μας, ήταν επιτυχία.
Η διεθνής μοναξιά του κ. Μητσοτάκη, μοιραίως συνεπάγεται και την μοναξιά της χώρας, στο βαθμό που θεωρούμαστε δεδομένοι. Στην διπλωματία η λέξη δεδομένος, απουσιάζει. Εν γένει οι τελευταίοι μήνες της διακυβέρνησης της χώρας αποδεικνύονται ως μήνες υποχωρήσεων και διεθνούς απομόνωσης. Και τα σύννεφα πυκνώνουν πάνω από την χώρα μας.

e-max.it: your social media marketing partner

mbgif2

giovani teliki

 

 kafes2

 night monimo