Απόλλων Καρδίτσας...ξέρω τι έκανες στον 1ο γύρο!

Με τους Τιτάνες να απέχουν για πρώτη φορά από τα επίσημα πρωταθλήματα, τουλάχιστον η αντρική τους ομάδα, στο δικό μας τεφτέρι προσθέσαμε τον Απόλλωνα Καρδίτσας. Και άλλη επιλογή δεν είχαμε αφού με την καθημερινή…πλύση εγκεφάλου του συναδέλφου μας και αθλητή της ομάδας, Στέλιου Τσανάκα, δε θα μπορούσαμε να μη γίνουμε σχεδόν…αποκλειστικοί ρεπόρτερ της παρέας που οδηγεί, σε τριπλή ισοβαθμία, την κούρσα της Α2 ΕΣΚΑΘ.

Λίγο η φιλία, λίγο η καθημερινή τριβή μας οδήγησε στο να μη χάνουμε αγώνα της τοπικής ομάδας και στην αυλαία του έτους να κάνουμε ένα μίνι απολογισμό. Όχι απλά με νίκες-ήττες αλλά με πραγματική ακτινογραφία του έμψυχου δυναμικού, έχοντας ιδία άποψη για τα πεπραγμένα των «κυανόλευκων».

Η ομάδα ξεκίνησε με έναν σχεδιασμό πλήρους ρόστερ και με τον Γιάννη Κοβάτσεφ να εγκαταλείπει την ενεργό δράση για να αναλάβει τα ηνία της για δεύτερη φορά μέσα σε τέσσερα χρόνια.

Η δήλωση συμμετοχής στο Κύπελλο ΕΣΚΑΘ που αυτές τις ημέρες φτάνει στην κορύφωσή του με τη διεξαγωγή του Final 4, δεν ήταν έκπληξη αν και ήρθε μετά από επτά χρόνια. Όχι ότι ο Απόλλων είχε βλέψεις αλλά ο στόχος ήταν η ομάδα να κερδίσει αγωνιστικούς ρυθμούς και να μπολιάσει μέσα από τα νοκ-άουτ ματς της διοργάνωσης που χρησιμοποιήθηκαν αντί για φιλικά προετοιμασίας. Κι όμως, παρότι η κληρωτίδα έφερε τους μπλε να παίζουν μονίμως εκτός έδρας, τόσο αυτοί συνέχισαν την πορεία τους. Διπλό στον Αλμυρό, διπλό στον Αστέρα Λάρισας και στους «8» η αναμέτρηση με τον Κεραυνό Λάρισας για μια θέση στις τέσσερις καλύτερες ομάδες της Θεσσαλίας. Η ήττα-αποκλεισμός ήρθε στο τέλος αλλά δεν απογοήτευσε τους παίκτες του Κοβάτσεφ που είδαν ότι έχουν προοπτική και ταλέντο άλλης κατηγορίας.

Χωρίς ακόμη να έχει βρει ρυθμό και με λειψό ρόστερ αφού αρκετοί παίχτες δεν είχαν ενσωματωθεί στην ομάδα λόγω υποχρεώσεων, ο Απόλλων μπήκε στο πρωτάθλημα με την πίεση του φαβορί για την άνοδο. Όχι γιατί ήταν ή είναι αυτοσκοπός αλλά αυτή η πίεση δεν προέκυψε ποτέ από την ίδια την ομάδα. Αλλά από όλους τους αντιπάλους που έβλεπαν το ρόστερ και το τι πετυχαίνει από πολύ νωρίς στη σεζόν.

Η αλήθεια βέβαια είναι διαφορετική γιατί πολύ απλά ο Απόλλων άργησε να ρολάρει. Κάπου επαναπαύτηκε, κάπου πόνταρε σε αθλητές που χρειάστηκαν προσαρμογή και χρόνο, κάπου…πιάστηκε στον ύπνο και γνώρισε δύο ήττες πολύ νωρίς στη σεζόν, και οι δύο στην Καρδίτσα. Δύο ήττες που θα μπορούσαν να είναι και νίκες αφού κρίθηκαν στις λεπτομέρειες, αλλά θα έκρυβαν τα προβλήματα που χρειάζονταν διόρθωση κάτω από το χαλάκι. Όλα φαίνεται ότι συμβαίνουν ωστόσο για κάποιο λόγο και αυτές οι ήττες ήρθαν όταν έπρεπε κι όταν η ομάδα μπορούσε να τις διαχειριστεί και να μην της κοστίσουν – τουλάχιστον έως τώρα. Ήταν ήττες στις λεπτομέρειες, ήττες-θρίλερ και ήττες που προκάλεσαν εγρήγορση, πείσμα και όχι εφησυχασμό. Κόντρα στον Αστέρα, το αποτέλεσμα κρίθηκε στο τελευταίο δίλεπτο με τον Απόλλωνα έως το 38’ να είναι πρωτοπόρος του αγώνα αλλά να χάνει με 73-78. Απέναντι στην KBA, οι ιδιαιτερότητες μιας τοπικής «σύγκρουσης» βγήκαν στην επιφάνεια αλλά και εκεί, ο Απόλλων είχε την ευκαιρία να κερδίσει. Το 80-78 είναι και η τελευταία ήττα των «κυανόλευκων» στη φετινή σεζόν, καθώς από εκεί και πέρα ακολούθησε…ντεμαράζ.

Πέντε συνεχόμενες νίκες, η μία πιο πειστική από την άλλη και ένα φίνις στη χρονιά που βάσει των δυσκολιών, των απουσιών και των συνθηκών είναι πραγματική υπέρβαση. Ο Απόλλων, μια στροφή πριν το τέλος του α’ γύρου είναι πρώτος σε τριπλή ισοβαθμία (μετρούν οι νίκες και οι διαφορές πόντων των ομάδων στα μεταξύ τους παιχνίδια συνολικά), διαθέτοντας την καλύτερη άμυνα του πρωταθλήματος με 60.9 πόντους μ.ο. παθητικό ανά ματς. Κι όλα αυτά, παίζοντας ματς μεσοβδόμαδα, κατεβαίνοντας ακόμη και με έξι παίχτες, δηλώνοντας έδρα στους Σοφάδες, όταν το γήπεδό τους δεν ήταν διαθέσιμο σε πολύ κομβική καμπή του πρωταθλήματος και στο ματς με τη Φαλάνη, την οποία τελικά υποχρέωσαν στην πρώτη της -τότε- ήττα.

Το ρεκόρ 8 νίκες – 2 ήττες επί της ουσίας προέκυψε με ένα ροτέισον -μόλις- εννέα παικτών, οι οποίοι μάλιστα ποτέ δεν ήταν διαθέσιμοι όλοι σε περισσότερο από ένα ματς! Το τι χρειάστηκε για να μπορέσει η ομάδα να φτάσει σε αυτά τα δεδομένα και ποιοι βγήκαν μπροστά μπορούμε να το αναλύσουμε σε ατομικό επίπεδο γιατί έτσι θα αποκτήσει μεγαλύτερη αξία η όλη κατανόηση της πορείας των «κυανόλευκων».

Και για να είμαστε πιο δίκαιοι, θα πρέπει να κρίνουμε εκείνους που είχαν και τη μεγαλύτερη συμμετοχή γιατί οποιαδήποτε άλλη κριτική σε παίκτες που δεν κατάφεραν να ακολουθήσουν στο μεγαλύτερο μέρος των αγώνων θα ήταν σχεδόν κριτική εμπάθειας.

Ας ξεκινήσουμε με αναφορά στους παίκτες κατά αύξουσα σειρά αριθμού φανέλας, από τον μικρότερο προς τον μεγαλύτερο:

0. Σωτήρης Φαλιάκης: Ήρθε με πολυετή εμπειρία από τη Γ’ Εθνική και όνομα σχεδόν συνώνυμο των Τιτάνων Παλαμά. Στον Απόλλωνα ο ρόλος του άλλαξε και αυτό χρειάστηκε προσαρμογή. Αφενός γιατί τα λεπτά συμμετοχής του εκτοξεύτηκαν, αφετέρου γιατί έπρεπε να έχει πρωταγωνιστικό ρόλο, κυρίως στην εκτέλεση. Στα πρώτα ματς φάνηκε ότι ήθελε το χρόνο του αλλά σιγά-σιγά το έβρισκε γιατί η ομάδα άρχισε να βρίσκει πατήματα, ρόλους και ταυτότητα. Αναγκάστηκε πολλές φορές να βοηθήσει στη θέση «1» ελλείψει βάθους και έτσι βοήθησε πολύ και στη δημιουργία αλλά και το κατέβασμα της μπάλας. 10 πόντους ανά ματς μ.ο. αλλά και 18 τρίποντα τον φέρνουν στη 2η θέση των σκόρερ της ομάδας αλλά και 2ο στα περισσότερα τρίποντα. Σιγά-σιγά δείχνει να βρίσκει το χέρι του και να δικαιολογεί τον χαρακτηρισμό «μπόμπερ» που τον ακολουθεί.

4. Ερατοσθένης Πάσχος: Αρχηγός όνομα και πράγμα, έχει κυριολεκτικά τα κλειδιά των αποδυτηρίων και είναι αυτός που κρατάει μια γροθιά την ομάδα. Κι αν αυτό ακούγεται σαν εξευμένιση, δεν έχει καμία τέτοια πρόθεση για έναν παίχτη που είναι η ήρεμη δύναμη της ομάδας και κρατά τις ισορροπίες. Η χρονιά ξεκίνησε με τραυματισμό και με απουσία από το μεγαλύτερο μέρος της προετοιμασίας. Σιγά-σιγά μπήκε και ο ίδιος στην εξίσωση και στα τελευταία ματς έδωσε αυτό που έλειψε πιο πολύ από την ομάδα: Έξτρα λύσεις.

8. Παναγιώτης Γκόβαρης: Ήρθε τον περασμένο Ιανουάριο στην ομάδα για να την ενισχύσει στο παρθενικό της ταξίδι στην Α1 ΕΣΚΑΘ και κατευθείαν έδεσε με το σύνολο. Η αγωνιστικότητά του, ο δυναμισμός του, η έφεση στα ριμπάουντ αλλά και ο χαρακτήρας του είναι στοιχεία που δυστυχώς στο μπάσκετ δε μετράνε και δεν αποτυπώνονται σε αριθμούς. Φάνηκε πόσο έλειψε στην αρχή της σεζόν για επαγγελματικούς λόγους, όταν η ομάδα πονούσε στους ψηλούς. Το μεγάλο κενό στην άμυνα και στα ριμπάουντ φάνηκε στα ματς με τον Αστέρα και KBA που ήρθε για να παίξει…απροπόνητος, όμως όταν μπήκε σε κανονικούς ρυθμούς, άλλαξε τα δεδομένα της ομάδας. Καλύπτει κάθε κενό, κόβει τα αντίπαλα ντράιβ, υπολογίζει μέχρι και τα φάλτσα της μπάλας όταν πηγαίνει στο ριμπάουντ που δύσκολα δε θα καταλήξει στα χέρια του. Με εμπειρία από τη Γ’ Εθνική επίσης, οι 41 πόντοι του είναι τίποτα μπροστά στα ριμπάουντ και στα deflection που κάνει σε κάθε ματς, εκεί που οι insiders έχουν τα νούμερα και μας πληροφορούν ότι είναι πάντα διψήφιος. Πραγματικό βαρόμετρο για τον Απόλλωνα και στις δύο άκρες του γηπέδου.

9. Γρηγόρης Ευαγγελακόπουλος: Άλλος ένας αθλητής που οι υποχρεώσεις του αλλά και οι συνθήκες δεν του επιτρέπουν μέχρι στιγμής να γίνει ο παράγοντας Χ του Απόλλωνα. Αναγκάζεται να χάσει αρκετές προπονήσεις και μερικούς αγώνες, με αποτέλεσμα να προσπαθεί να βρει ρυθμό και αγωνιστικότητα σε μία κατάσταση…γκάζι-φρένου. Παρόλα αυτά προσαρμόζεται σιγά-σιγά σε ένα καινούριο, για εκείνον, περιβάλλον και σε μία κατηγορία που σε καμία περίπτωση δε χρειάζεται υποτίμηση. 57 πόντοι σε 7 παιχνίδια και εννέα τρίποντα είναι μία συνεισφορά που σίγουρα δεν είναι αμελητέα.

11. Αλέξης Ελευθερίου: Κυριολεκτικά «στρατιώτης» της ομάδας. Δεν έχει λείψει από κανένα παιχνίδι της και μπαίνει μέσα όποτε του ζητηθεί με σκοπό να δώσει ενέργεια και λύσεις στην άμυνα. Στο ρεπερτόριό του μπήκαν και τα ντράιβ φέτος που ανοίγουν τις άμυνες, όμως σπάνια θα τελειώσει φάση και θα προτιμήσει να μοιράσει μπάλες. Κύριος υπεύθυνος για τη φθορά των αντιπάλων, επιδιώκει την επαφή σε άμυνα και επίθεση και με αυτοθυσία θα κάνει τα φάουλ που πρέπει, όταν είναι να καλύψει την άμυνα. Το σωματότυπό του είναι τέτοιο που αναγκαστικά αναλαμβάνει τη...βρώμικη δουλειά, παίρνοντας επ'ώμου όλα τα βαριά κορμιά της κατηγορίας. Έχει μεγάλο μερίδιο για το γεγονός ότι ο Απόλλων είναι η καλύτερη άμυνα της κατηγορίας.

14. Δημήτρης Ελευθερίου: Ο μεγάλος αδερφός του Αλέξη στην ομάδα, ο μεσαίος στην οικογένεια. Ανέλαβε όλο το φορτίο στη θέση «1» και σίγουρα η ευθύνη αυτή έχει μεγάλη επιβάρυνση. Η ισορροπία σε άμυνα και επίθεση είναι «κλειδί» για το τι μπορεί να ζητήσει η ομάδα στα παιχνίδια της και η πίεση στο εκάστοτε ατού του αντιπάλου, είναι και εκείνη που αμυντικά δίνει το κάτι παραπάνω. Στην επίθεση, έχει το μεγαλύτερο κομμάτι της πίτας στη δημιουργία με ασίστ αλλά και σκοράρισμα. Όλα αυτά μάλιστα ξεκινώντας τη σεζόν με διπλό τραυματισμό σε μέση και πόδι. Ξέρει πότε να μοιράσει και πότε να δημιουργήσει χώρο για τον ίδιο, ενώ το ύψος του τον βοηθά σημαντικά έναντι όσων παικτών στην κατηγορία κλήθηκαν να τον μαρκάρουν και αναφερόμαστε σε όλους τους περιφερειακούς του πρωταθλήματος.

17. Στέλιος Τσανάκας: Ήρθε η ώρα να μιλήσουμε και για το 17άρι. Πολύ θα θέλαμε να ασκήσουμε δριμύτατη κριτική στον αγαπητό συνάδελφο, μιας και μας δίνεται η ευκαιρία μια φορά κι εμάς να του βρούμε ένα ψεγάδι εκτός επαγγέλματος και να του τα ψάλλουμε. Αγωνιστικά όμως και επειδή τον παρακολουθούμε χρόνια (μας αναγκάζει) είναι ίσως η καλύτερη χρονιά που πραγματοποιεί στα παρκέ. Είναι ο πρώτος τριποντέρ της ομάδας και ο 4ος της κατηγορίας, έχοντας αγωνιστεί στα 9 από τα 10 παιχνίδια της ομάδας του. Του τέστην, 2.2 τρίποντα ανά ματς και μόνο σε δύο από τα εννέα παιχνίδια δεν έχει σκοράρει έξω από τα 6,75μ. Σε όλα τα ντέρμπι ήταν κάτι παραπάνω από πολύτιμος σε άμυνα και επίθεση και γνωρίζοντάς τον καλά, η φετινή μεστότητα στο παιχνίδι αλλά και στις αντιδράσεις του ίσως τον έχουν μεταμορφώσει. Δεν ξέρουμε τι έχει αλλάξει πάνω του, αν υπάρχει κάποιο μαγικό φίλτρο αλλά μας δηλώνει συνέχεια ότι αυτή είναι η τελευταία του χρονιά στην ενεργό δράση. Εμείς πάντως τον βλέπουμε στα καλύτερά του και ίσως θα πρέπει να ξανασκεφτεί την απόφασή του. Η κήλη που κληρονόμησε στον αυχένα μπορεί βέβαια να πάρει εκείνη την απόφαση για τον ίδιο πρόωρα αν και κοιτάζοντας τη στατιστική εκ των έσω, το 52% στο τρίποντο του προσφέρει ποσοστά…αυτοδυναμίας. 69 πόντοι, 20 τρίποντα σε 8 ματς και το κυριότερο, με παροιμιώδη οικονομία επιθέσεων. Πάντως, ακόμα γελάμε με τον πεσιμισμό του το καλοκαίρι, όταν μας έλεγε ότι οι παίχτες που φέρνει στη θέση του είναι τέτοιοι που θα τον καθήλωναν στον πάγκο ή την κερκίδα! Δε λογάριαζε όμως τις συγκυρίες.

32. Φώτης Πρέπας: Απείχε από τη δράση περίπου δύο χρόνια και αυτό φάνηκε να τον επηρεάζει στην αρχή της χρονιάς. Όμως δεν το έβαλε κάτω, δούλεψε, μπήκε δυνατά στις προπονήσεις και παρά τον υψηλό ανταγωνισμό κέρδισε με το σπαθί του περισσότερο χρόνο συμμετοχής. Δίνει μάχη στα ριμπάουντ, βελτιώνει τα τελειώματά του στην επίθεση και στα 20 του, ο Απόλλων κέρδισε έναν σέντερ ντόπιο. Στα τελευταία παιχνίδια είναι η αυτό που έλειπε στη θέση «5» από την ομάδα και ένας «ογκόλιθος» κάτω από τη ρακέτα.

35. Γιώργος Τσιώτας: Μια στάση εδώ…που έλεγε ο Μητροπάνος. Όταν ήρθε πέρυσι στην ομάδα, κόντεψε να την κρατήσει στην κατηγορία σχεδόν μόνος του. Χωρίς να αδικήσουμε τα υπόλοιπα παιδιά. Όταν παρέμεινε το καλοκαίρι στο ρόστερ του Απόλλωνα, λόγω αυξημένων επαγγελματικών υποχρεώσεων που δεν του επέτρεπαν να αγωνιστεί σε εθνικές κατηγορίες, αυτομάτως ανέβασε δύο σκαλιά τους μπλε. Είναι πιθανόν η κύρια αιτία που η ομάδα χρίστηκε φαβορί από όλη τη Θεσσαλία για άνοδο. Αυτή την πίεση βέβαια τη δικαιολογεί κάθε στιγμή του στο παρκέ. Παίχτης άλλου επιπέδου, μπορεί σε αυτή την κατηγορία να παίξει άνετα από 1 έως 5. Όταν διαβάζαμε τα φύλλα αγώνα, ρωτήσαμε αν πρόκειται για περίπτωση…Μιχαήλ Τζόρνταν Κακαλίδη, όπως εμφανίστηκε ως…μάνα εξ’ουρανού ο Γιάννης Μπέζος στην αγαπημένη σειρά «Της Ελλάδος τα Παιδιά» όταν η αεροπορία χρειάστηκε κάποιον υπερπαίκτη σε αγώνα μπάσκετ που τελικά ανέτρεψε και κέρδισε χάρη στον…ομογενή Κακαλίδη. Ποτέ δεν είδε την κατηγορία ή την ομάδα ως πισωγύρισμα αντίθετα δέχτηκε να παραμείνει παρά τον περυσινό υποβιβασμό στην Α2. Ηγείται της ομάδας αλλά και όλου του πρωταθλήματος στο σκοράρισμα με ασύλληπτα νούμερα που θυμίζουν εποχές…one man show. 31.1 πόντοι μ.ο. ανά ματς, την ώρα που σε παιχνίδια με αντίπαλους πολύ χαμηλότερης δυναμικότητας έπαιξε πολύ λιγότερο και έκανε συντήρηση δυνάμεων, χωρίς να κυνηγάει σκορ και ρεκόρ. Μέχρι στιγμής δεν έχει βρεθεί ομάδα που να έχει απάντηση στον Καρδιτσιώτη φόργουορντ, πάνω στον οποίο έχουν δοκιμάσει τα πάντα. Παγίδες; Deny; Σκληρό παιχνίδι; Φαίνεται ότι για τον ίδιο είναι μια απλή μέρα στο γραφείο. Άλλη μία περίπτωση αθλητή που αν δει κανείς εις βάθος τα στατιστικά του θα τρομάξει: 77% στα δίποντα και 85% στις βολές για έναν παίκτη που είναι σίγουρα πρώτος στα κερδισμένα φάουλ και μία πραγματική πολυτέλεια για την κατηγορία. Όλα αυτά χάνοντας σχεδόν το 50-60% των προπονήσεων. Είναι η κύρια αιτία που η ομάδα είναι η τρίτη καλύτερη επίθεση της κατηγορίας και ο ίδιος έχει το 42.14% των πόντων της!!! Χωρίς υπερβολή, σε αυτό το επίπεδο αποτελεί παίκτη που για χάρη του κόβεις εισιτήριο. Αν και ο Απόλλωνας έχει πάγια τακτική η είσοδος να είναι δωρεάν στους αγώνες του.

Μία αγωνιστική πριν ολοκληρωθεί το α’ μισό της σεζόν, ο Απόλλων πάει στη διακοπή φορμαρισμένος και μένει να δούμε πώς θα επιστρέψει μετά τις ημέρες των εορτών. Το σίγουρο είναι ότι η ομάδα της Καρδίτσας έχει στείλει το μήνυμα προς πάσα κατεύθυνση για το τι μπορεί να πετύχει φέτος και η γιαπωνέζικη παροιμία «πέσε κάτω επτά φορές, αλλά σήκω οκτώ φορές» έχει πιστή εφαρμογή, τόσο για τα όσα αντιμετώπισε μέσα στη χρονιά, όσο και για το γεγονός ότι ο περυσινός υποβιβασμός περισσότερο πείσμωσε, παρά αποθάρρυνε τους «κυανόλευκους» που έφτιαξαν καλύτερο ρόστερ κι από αυτό που είχαν πέρυσι σε μεγαλύτερη κατηγορία!

Τα συνολικά στατιστικά του φετινού Απόλλωνα, μετά από 10 αγωνιστικές: 

Κ.Π.